Παρασκευή , 28 Απρίλιος 2017

ΠΟΙΗΣΗ

Μιχάλης Κατσαρός: Πάλι σας δίνω όραμα

Θα σας περιμένω μέχρι τα φοβερά μεσάνυχτα αδιάφορος- δεν έχω πια τι άλλο να πιστοποιήσω. Οι φύλακες κακεντρεχείς παραμονεύουν το τέλος μου ανάμεσα σε θρυμματισμένα πουκάμισα και λεγεώνες. Θα περιμένω τη νύχτα σας αδιάφορος χαμογελώντας με ψυχρότητα για τις ένδοξες μέρες. Πίσω από το χάρτινο κήπο σας πίσω από το …

Διαβάστε περισσότερα

BERTOLD BRECHT: ΓΙΑΤΙ Ν’ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ Τ’ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ;

  1 Κάποτε σκεφτόμουν: Σε χρόνους μακρινούς Όταν γκρεμίσουν τα σπίτια που έζησα Και σαπίσουν τα καράβια που ταξίδεψα, Τ’ όνομά μου θ’ αναφέρεται ακόμα Μαζί με άλλα… 2 Γιατί εγώ ύμνησα το χρήσιμο Που ταπεινό το θεωρούσαν στη δική μου εποχή, Γιατί πολέμησα τις θρησκείες Κι αγωνίστηκα ενάντια στην …

Διαβάστε περισσότερα

Γ. Σεφέρης «Τελευταίος Σταθμός»

  Λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ’ αρέσαν. Τ’ αλφαβητάρι των άστρων που συλλαβίζεις όπως το φέρει ο κόπος της τελειωμένης μέρας και βγάζεις άλλα νοήματα κι άλλες ελπίδες, πιο καθαρά μπορείς να το διαβάσεις.

Διαβάστε περισσότερα

«Στην οριζοντίωση της εποχής μας να κρατήσουμε ισχνές καλαμιές»

«Τώρα πια μιλάμε χωρίς αυταπάτες, χωρίς ηθικολογικές προκαταλήψεις, χωρίς καμιά επιταγή άνωθεν ευθύνης – για μια σκέτη αξιοπρέπεια. Στην οριζοντίωση της εποχής μας να κρατήσουμε ισχνές καλαμιές. Είναι ο πιο αχάριστος και συγχρόνως γελοίος –για τους άλλους− αγώνας, γιατί είναι δύσκολο να φανταστείς τον Δον Κιχώτη ψύχραιμο, υπολογιστικό, χωρίς αισθηματολογίες, …

Διαβάστε περισσότερα

Ο Μιχάλης Κατσαρός και η «κατά Σαδδουκαίων» αλλαγή

Γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης – «Και συ λοιπόν στέκεσαι έτσι βουβός με τόσες παραιτήσεις από φωνή από τροφή από άλογο από σπίτι στέκεις απαίσια βουβός σα πεθαμένος: Ελευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν». (Μιχάλης Κατσαρός, ‘Υστερόγραφο’). Ο Μιχάλης Κατσαρός, στην ποιητική του συλλογή που φέρει τον τίτλο ‘Κατά Σαδδουκαίων’ ανάγει την …

Διαβάστε περισσότερα

Yevgeny Yevtushenko: «Σε δειλία μη ξοδεύεις την ψυχή σου»

«Όταν η αλήθεια αντικαθίσταται από την σιωπή, η σιωπή είναι ψέμα», έγραφε ο Yevgeny Yevtushenko (Γεβγένι Γεφτουσένκο) – , ο μεγάλος Ρώσος ποιητής και σκηνοθέτης που επέλεξε να μην σιωπήσει και να πληρώσει το τίμημα της διαφορετικότητας και της διαφορετικής άποψης στην πατρίδα του τα χρόνια που έζησε εκεί. Η …

Διαβάστε περισσότερα

Φώτης Αγγουλές: «Αβουλος μη σταθείς στιγμή μπρος στης ζωής τη στράτα»

Αυτούς εγώ που τραγουδώ, δεν έχουνε φτερά. | Δεν τους μεθά καμιά φυγή, δεν τους τραβούν τ’ αστέρια, |  έχουνε μια ζεστή καρδιά, δυο ροζιασμένα χέρια, | κι είναι δεμένοι με τη γη. Απ’ της αυγής το χάραγμα, ως του βραδιού τα θάμπη, | μοχθούν για δυο πικρές ελιές, και …

Διαβάστε περισσότερα

«Με λένε Οδύσσεια» […]

«Άνθρωπος διωγμένος κι εγώ από τον ουρανό | το σώμα μου φθαρτό, έχει από πέσιμο σχεδόν οριστικά τσακίσει. |  Ω, πόσο αγαπώ τη γη, το νερό, τον αέρα, τη φωτιά… |  Και τι ανέντιμη. | Τόσες φορές που μ’ έχει σώσει το νερό πνιγμό απ’ το νερό φοβάμαι. |  Και …

Διαβάστε περισσότερα

«ΥΠΕΡΩΟΝ» ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

Πριν από εσένα ήσουν εσύ;| Έξω στο δρόμο δεν περνάει κανένας./| Το φως του δωματίου πέφτει κάθετα | τονίζοντας τα ζυγωματικά, σβήνοντας το σαγόνι | μέσα στην ίδιαν απορία: «υπήρξαμε;». Έτσι | πέταξα το ποτήρι απ΄το παράθυρο.| Έτσι άκουσα τουλάχιστον κάτω στο πεζοδρόμιο τον κρότο: «υπάρχουμε». – ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

Διαβάστε περισσότερα

«[…] απ’ όλες τις αμφιβολίες ομορφότερη είναι, όταν οι φοβισμένοι αδύναμοι σηκώνουν το κεφάλι και παύουν να πιστεύουν στων τυράννων τους τη δύναμη»

Ευλογημένη να ‘ναι η αμφιβολία! Σας συμβουλεύω να τιμάτε χαρούμενα και προσεχτικά εκείνον που το λόγο σας ξετάζει σαν κάλπικη μονέδα! Άμποτε να ‘σαστε συνετοί και να μη δίνετε το λόγο σας με σιγουριά πάρα πολλή. Την ιστορία διαβάστε και θα δείτε την ξέφρενη φυγή ανίκητων στρατών. Παντού κάστρα απάτητα …

Διαβάστε περισσότερα