Παρασκευή , 3 Ιουλίου 2020
Αρχική / ΠΟΛΙΤΙΚΗ / «ΑΝΤΑΡΣΙΑ» ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΑΡΣΥΑ – ΑΥΡΙΟ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΘΑΝΑΙ ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ

«ΑΝΤΑΡΣΙΑ» ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΑΡΣΥΑ – ΑΥΡΙΟ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΘΑΝΑΙ ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ

antarsya1

Η αναδιάταξη του πολιτικού τοπίου είναι πλήρης και ολοσχερής. Εκτιμούμε ότι θα αποδειχτεί και καταλυτική για τις εξελίξεις που έρχονται και οπωσδήποτε ελπιδοφόρα για τα κινήματα και τις αντιστάσεις που απαιτούν οι περιστάσεις και τα μελλούμενα. Τα «παλιά υλικά» μετά τις συνεχείς αδιέξοδες ανακυκλώσεις αποδεικνύονται άχρηστα.

Μετά τις 20 Σεπτέμβρη όλα δεν μπορεί παρά να είναι αλλιώς. Το υφιστάμενο πολιτικό προσωπικό και οι εφεδρείες του αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τα ζητήματα που απαιτούν οι περιστάσεις. Η αριστερά που ξέραμε, ουχί απρόσωπη, αδυνατεί να αντιμετωπίσει τις παιδικές της αρρώστιες και να ενηλικιωθεί. Αδυνατεί να εισέλθει στη παραγωγή πολιτικής, αναλύσεων, στρατηγικών, να δημιουργήσει καινούργια οράματα. Ο εκφυλισμός που καλλιέργησε ο Συ.ρι.ζα έχει διαχυθεί από άκρη σε άκρη δηλητηριάζοντας σκέψεις, στάσεις, επιλογές κι οράματα.

Το ΚΚΕ φαίνεται να αντέχει, έχοντας επιδιώξει και σφυρηλατήσει τα τελευταία χρόνια μια «απόσταση ασφάλειας», πολιτική όμως που του απέκλεισε τη δυνατότητα να συναντηθεί ανοιχτά με τη κοινωνία και να δημιουργήσει την πλατιά λαϊκή συμμαχία που θα του έδινε τη δυνατότητα να αποτελέσει τον καταλύτη στη συγκυρία.

Η εκτός των τειχών αριστερά δεν θα μπορούσε να μείνει αλώβητη εντός των τειχών μιας αναιμικής εκλογικής συνεργασίας οργανώσεων και συνιστωσών με υπαρκτές ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές και εκτιμήσεις. Η συγκόλληση αυτή αποδείχτηκε ότι είχε ημερομηνία λήξης. Τα αποτελέσματά της (εκλογικά) μέχρι χθες δεν ήταν ποτέ αντίστοιχα της απεύθυνσης που είχε και της δυναμικής που μπορούσε να αναπτύξει στη κοινωνία.

Η διάσπαση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι γεγονός. Η διάσπαση ως σύμπτωμα μιας αντίληψης που καλλιέργησε τη λογική των μετώπων και των συνεργασιών σε εκλογική βάση αδυνατώντας να αντιληφθεί ότι τα κινήματα και οι ανατροπές δεν εξαρτώνται από τις πολιτικές συμφωνίες/συνεργασίες από τα πάνω, αλλά γεννιόνται και σφυρηλατούνται εκεί που ξεκίνησε η ιδέα και η λογική της ανάπτυξης του αντικαπιταλιστικού μετώπου. Με τους όρους και τις προϋποθέσεις της εξέγερσης του 2008.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δημιουργήθηκε με τις παρακαταθήκες της εξέγερσης του 2008 και υπερασπίστηκε το αντικαπιταλιστικό ζήτημα στα μέτρα και τις δυνατότητες του σχηματισμού της. Δεν κατάφερε την υπέρβαση επειδή η αντίληψη της εκλογικής – κοινοβουλευτικής («παρέμβασης») αυταπάτης απέτρεψε τις διαδικασίες της πολιτικής και οργανωτικής ενοποίησης στη λογικής της στρατηγικής  ενός ισχυρού αντικαπιταλιστικού κινήματος από τα κάτω. Η κρίση που σήμερα τη διαπερνάει αποτελεί την ιστορική ευκαιρία του χώρου να ξαναπιάσει το νήμα της αφετηρίας του.

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΑΡΑΝ -ΑΡΑΣ

«Μέσα στις ραγδαίες κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις, το εκρηκτικό λαϊκό και ταξικό ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, την ταπεινωτική μνημονιακή συμμόρφωση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, την ανάδειξη της ρήξης με τη ευρωζώνη και τον ευρωμονόδρομο σε κομβικό επίδικο, τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και απελευθέρωση ενός δυναμικού με αριστερή και ριζοσπαστική Αριστερά, αναδεικνύεται ως επιτακτική απαίτηση αλλά και πραγματική δυνατότητα η διαμόρφωση ενός μετώπου κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, γύρω από το ΟΧΙ μέχρι τέλους, το μεταβατικό πρόγραμμα, τη ρήξη με το χρέος, τα μνημόνια, το ευρώ και την ΕΕ. Ευθύνη και πρόκληση για την αντικαπιταλιστική Αριστερά να συμβάλει αποφασιστικά και καταλυτικά σε αυτό.

 

Ωστόσο, η απόφαση της πλειοψηφίας του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να μην προχωρήσουμε σε αυτή την αναγκαία μετωπική πολιτική και εκλογική συνεργασία σημαίνει ότι υπάρχει κίνδυνος να χαθεί μια σημαντική ευκαιρία να παρέμβουμε πιο αποφασιστικά στη διαμόρφωση του συνολικού ταξικού συσχετισμού δύναμης.

 

Δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε αυτή την κατεύθυνση και διαλέγουμε το δρόμο της πολιτικής και εκλογικής συνεργασίας με την Λαϊκή Ενότητα και άλλα ριζοσπαστικά αριστερά κομμάτια. Η αυτόνομη κάθοδος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σήμερα είναι πίσω και από τις απαιτήσεις και τις δυνατότητες των καιρών.

 

Γι’ αυτό το λόγο και παραιτούμαστε από μέλη της ΚΣΕ και του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

 

Δεν πιστεύουμε ότι χωρίζουν οι δρόμοι μας. Απλώς διαλέγουμε με διαφορετικό τρόπο να ψηλαφήσουμε τις δυνατότητες επαναστατικής πολιτικής μέσα στις σημερινές εκρηκτικές αντιθέσεις. Τιμούμε και σεβόμαστε όλους τους μεγάλους κοινούς αγώνες που δώσαμε όλες και όλοι στην κοινή προσπάθεια για μια Αριστερά πραγματικά ανατρεπτική. Και είμαστε βέβαιες και βέβαιοι ότι θα ξανασυναντηθούμε στους κοινούς αγώνες και την κοινή αναζήτηση κοινή αναζήτηση για μία σύγχρονη επαναστατική τακτική και στρατηγική για έναν άλλο δρόμο σοσιαλιστικού μετασχηματισμού.

 

Καλή δύναμη και καλούς αγώνες συντρόφισσες και σύντροφοι».

Τα μέλη της Αριστερής Ανασύνθεσης στην ΚΣΕ και το ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

 

Παναγιώτης Σωτήρης (ΚΣΕ και ΠΣΟ)

Τάσος Βασιλειάδης (ΚΣΕ και ΠΣΟ)

Ηλίας Κεφαλάς (ΚΣΕ και ΠΣΟ)

Χρίστος Τουλιάτος (ΠΣΟ)

Σπύρος Δρίτσας (ΠΣΟ)

Γιώργος Καλαμπόκας (ΠΣΟ)

Σπύρος Σακελλαρόπουλος (ΠΣΟ)

Θόδωρος Αλεξίου (ΠΣΟ)

Πέτρος Φύτρος (ΠΣΟ)

Στάλη Συμεών (ΠΣΟ)

Γιώργος Λιάγκος (ΠΣΟ)

Πέτρος Γρηγορίου (ΠΣΟ)

Κατερίνα Χαμηλάκη (ΠΣΟ)

Νίκος Κωστόπουλος (ΠΣΟ)

Νίκος Παπακανάκης (ΠΣΟ)

Δημήτρης Σταμάκος (ΠΣΟ)

 

Τα μέλη της Αριστερής Αντικαπιταλιστικής Συσπείρωσης στην ΚΣΕ και το ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Γιώργος Μελισσαρόπουλος (ΚΣΕ και ΠΣΟ)

Δημήτρης Σαραφιανός (ΠΣΟ)

Μαριάννα Τσίχλη(ΠΣΟ)

(συνυπογράφει και ο Φώτης Κανταρτζής, πρώην μέλος του ΠΣΟ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που παραιτήθηκε παλιότερα στη βάση παρόμοιων διαφωνιών)

Π. ΕΞΑΡΧΟΣ

Δείτε επίσης

ΤΟ ΘΗΡΙΟ ΔΕΝ ΧΟΡΤΑΙΝΕΙ ΠΟΤΕ

Η καθημερινή «διαπραγμάτευση» κι όλοι μαζί οι κυβερνητικοί «διαπραγματευτές» και καρεκλοκένταυροι της εξουσίας που παρελαύνουν …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *